آسم و ورزش

آسم ناشی از ورزش

یکی از انواع آسم، آسم ناشی از ورزش است که با افزایش فعالیت جسمانی ایجاد می‌شود تا کنون علت آسم ناشی از ورزش به درستی شناخته نشده است. و بهترین دلیل برای آن، آزاد شدن مواد تنگ کننده برونشی و ریوی است که باعث بروز آسم ورزشی یا EIA می‌شود.

آیا افراد مبتلا به آسم قادر به انجام ورزش هستند؟

بیماران مبتلا به آسم باید فعالیت‌های ورزشی و بدنی خود را با رعایت اقدامات پیشگیرانه حفظ کنند و چنانچه حین ورزش سنگین حمله حاد آسم رخ دهد بیمار باید سریعاً نشسته و استراحت کند و مقدار اندکی آب گرم نوشیده و از گشادکننده‌های استنشاقی ( که همیشه باید همواره داشته باشد) استفاده کند.

ارزش و اهمیت تمرینهای ورزشی

جوانان و کودکانی که پس از فعالیت‌های ورزشی آسم ورزشی را تجربه می‌کنند ممکن است از فعالیتهای شدید پرهیز کنند و بدین علت این کودکان ممکن است دارای ۱ـ آمادگی بدنی پائین‌تر ۲ـ شکل جسمانی ضعیف ۳ـ بد شکلی قفسه سینه ۴ـ فقدان مهارتهای حرکتی باشند.

همچنین ممکن است به علت تصویر بدی که از خودشان دارند دچار مشکلات روانی شوند. این افراد ممکن است به دلیل عدم توانایی مشارکت در فعالیتهایی که توسط افراد هم سن و سال انجام می‌شود دچار مشکلات اجتماعی و هیجانی شوند.

ورزشهای توصیه شده به افراد مبتلا به آسم

ـ افراد آسمی با استفاده از دارو قبل از ورزش می‌توانند همانند افراد غیر آسمی ورزش کنند.

ـ برنامه تمرینی سطح بالا در یک ورزش خاص برای افراد آسمی و غیرآسمی مشابه است و تنها یک برنامه هوازی عمومی باید به آن اضافه شود.

تمرینات هوازی

پس از گرم کردن ملایم، تمرین باید با شدت کم آغاز شده و بتدریج با بهبود آمادگی هوازی افزایش یابد.

هدف تحریک و استرس وارد کردن بر سیستم بدون ایجاد فشار بر آن است.

با استفاده از تمرینهای زیر می‌توان به این مهم رسید:

ـ قدم زدن

ـ بالا و پایین پریدن

ـ دویدن

ـ دوچرخه‌سواری کردن

ـ فعالیتها و بازیهای استقامتی متنوع

شدت تمرینات باید حدود ۶۵% تا ۸۰% حداکثر ضربان قلب باشد روش محاسبه حداکثر ضربان قلب:

سن -۲۲۰= حداکثر ضربان قلب

فشار تمرین

برنامه باید با پیاده‌روی شروع شود و عضلات را برای تمرینات شدیدتر آینده آماده کند در ابتدا پیاده‌روی بالا و پائین پریدن، سپس تمرینهای با شدت بیشتر که مدت آن ۱۰ تا ۳۰ ثانیه با استراحت ۳۰ تا ۹۰ ثانیه ادامه یابد.

نوع تمرینات

شرکت منظم یا متناوب در برنامه‌های بدنی به علاقه فرد بستگی دارد. اما بهتر است افراد آسمی را به فعالیتهای هوازی تشویق کنیم.

در صورت امکان باید در دوران کودکی آموزش شنا ببیند، شنا نه تنها اثر آسم‌زای کمتری دارد بلکه اثر بسیار مثبتی بر افزایش حجم قلب و ریه دارد.

چه زمانی باید از انجام ورزش پرهیز کرد و یا آن را کاهش داد. اگر افراد آسمی قبل از تمرین دارو مصرف کنند ولی هنوز علائم تنگی نفس را داشته باشند نباید تمرینهای شدید انجام دهند. اگر چه بعضی از افراد آسمی متوجه شده‌اند که تمرین باعث گشاد شدن راههای تنفسی و بهبود تنفس می‌شود، اما در اغلب موارد تنگی برونشی بیشتر می‌شود. شایان ذکر است که کودکان آسمی باید از کلاسهای ورزشی معاف شوند.

افراد آسمی در صورت ایجاد EIA در حین فعالیت باید مشارکت در بازی و تمرین شدید را کاهش دهند.

سرد کردن

در پایان هر دوره تمرینی باید یک بخش برگشت به حال اولیه دنبال شود این حالت می‌تواند با انجام فعالیتهای ریتمیک ملایم پیاده‌روی تا بازگشت ضربان قلب به ۲۰ ضربه بالاتر از سطح استراحت ادامه یابد. سرد کردن شامل تکرار تمرینهای کششی که در گرم کردن انجام شده است، می‌باشد.

نتیجه‌گیری

پاسخ افراد آسمی به ورزش از شخصی به شخص دیگر در زمانهای مختلف متفاوت است، ولی به عنوان یک قاعده کلی، افراد آسمی باید در تمرینهای منظم و برنامه ورزشی با حداقل محدودیت شرکت کنند.

موفقیت آسمی‌ها در بالاترین سطوح ورزشی شاهدی بر فواید تمرین‌ها در غلبه بر ناتوانی آنها و تحریکی برای دیگران جهت پیش‌بینی فعالیتهای جسمانی و ورزشی در برنامه روزانه خود می‌باشد.

منبع: www.sportfa.ir

به اشتراک بگذارید:
  • Print
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • balatarin
  • donbaleh
  • FriendFeed
  • mohandes
  • Yahoo! Bookmarks
  • Yahoo! Buzz

پست های مرتبط

نظر دهيد